Welkom bij Cleopatra A.S.G., de meest gestoorde studentenvereniging in Groningen. Meer weten?
Beetje aan de late kant, maar dat heb je met drukke periodes.
Dus... Gotcha. Ik moet zeggen dat het een hele ervaring is geweest. Zowel op organisatorisch als op belevingsvlak. Hier en daar zijn er wat dingen misgegaan, maar dat was enigzins te verwachten van een organisatie waar twee mensen in zitten die het spel nog nooit eerder hadden gespeeld. Maar ik moet zeggen dat het uiteindelijk toch nog een leuk spektakel is geweest en ik kan er met een gerust hart naar terugkijken.
Dat de organisatie niet altijd even vlekkeloos verliep, bleek wel in het uiterste begin van het spel. Willem werd al 14 minuten nadat het spel was begonnen uitgeschakeld. Hij was hier op niet voorbereid omdat hij zijn kaartje en de regels niet op tijd had gekregen. Deze waren in de middag op dezelfde dag bij hem in de brievenbus gegooid, maar hij was de hele dag niet thuis geweest en heeft ze dus niet op tijd kunnen inkijken. Gelukkig vatte hij het sportief op en deed hij niet moeilijk over zijn vroegtijdige uitschakeling. Het was wel jammer.
Ook bleek Gotcha voor het dagritme van de organisatoren zelf het een en ander te betekenen. Het was de avond van de BAZES en ik was teruggekeerd naar mijn kamer. Ik was nog even mijn mail aan het checken toen ik werd gebeld door Eddie. Hij wilde even doorgeven dat hij Iris D. had uitgeschakeld. Het was natuurlijk leuk om te horen dat er nu al mensen actief bezig waren met het spel. Ik besloot maar meteen een stukje op de site te posten om verslag te brengen van deze moord. Daarna dacht ik dat het veilig was om te gaan slapen.
Dat het niet veilig bleek om te slapen, werd duidelijk toen ik enkele uren later (ik gok dat het rond een uur of 7, half 8 was) wakker werd gebeld. Het bleek dat Rob Vivian had opgewacht bij haar huis en hij haar had uitgeschakeld. Arme Vivian kwam terug van een late tapdienst en kon zich onmogelijk verdedigen. En de moordenaar, Rob, kon natuurlijk niet wachten om dit door te geven. Ik had geen idee van hoe laat het was en zag dat het al aardig licht was buiten. Hierdoor was ik onder de veronderstelling dat het rond een uur of 11 ‘s ochtends moest zijn, een mooie tijd om op te staan. Dit deed ik dus. Nadat ik een warme douche had genomen en de nodige koffie had opgedronken, besloot ik te checken hoe laat het eigenlijk was. Tja, het was niet zo fijn om te zien dat het pas 9 uur \'s ochtends was. Een middagdutje was wel op zijn plaats, die dag...
Het plaatsen van stukjes op de site is me ook goed bevallen in de weken erna. Het is leuk om te zien hoe we voortzichtig begonnen, met maar kleine verhaaltjes, en eindigden met verhaaltjes van een paar alinea’s. De positieve reacties waren ook leuk om aan te horen. Altijd leuk om te weten als je creatieve inspanningen gewaardeerd worden! :)
Over het algemeen ging het moorden wel goed. Mensen werden vermoord en dit werd doorgebeld aan de organisatie. Ik vond vooral de moord op Anne Sa. een leuke moord. Deze werd gepleegd door Liberty en het was een van de meer innovatieve moorden dit jaar. Liberty wist een meisje te strikken voor haar snode plannen en stuurde deze op Anne af met het bericht dat de vader van het meisje buiten op Anne stond te wachten. Deze wilde haar namelijk spreken. Anne, van geen kwaad bewust, liep naar buiten om deze meneer te spreken. Anne vond echter geen vader van een onschuldig meisje, maar werd overvallen door een plens water. Daarmee was Anne van het strijdveld afgeslagen.
Maar niet alle moorden verliepen even vlekkeloos. Zo was er de mislukte huurmoord op Rob, tijdens zusjeskamp. Vrijwel alles was geregeld: de huurmoord was doorgegeven aan de organisatie en de huurmoordenaar was op de hoogte gebracht. Helaas was ik echter vergeten om het slachtoffer zelf te informeren van het feit dat er een huurmoordenaar achter hem aan zat. Toen deze dus ineens de inhoud van een flesje water over zich heen geworpen kreeg, was deze aardig verrast en \'not amused\'. De moord is uiteindelijk als ongeldig verklaard. Het was erg jammer. Hoewel misschien niet voor Rob, aangezien deze niet eens was meegegaan met zusjeskamp als hij had geweten dat er een huurmoordenaar was ingeschakeld. Gelukkig voor Iris de G. is het haar later alsnog gelukt om Rob uit te schakelen, na vele pogingen.
Een andere poging tot moord die flink mis is gegaan, is die van Rob op Chris. Deze laatste was op weg naar huis en was verstandig genoeg om regelmatig achterom te kijken, om te zien of er misschien iemand achter hem aan zat. En dit bleek inderdaad het geval te zijn. Rob kwam met een noodgang zijn kant op gefietst en het was vrij duidelijk om welke redenen. Chris, die zich bewapend had met een paraplu, deed zijn paraplu open en kwam Rob tegemoet rennen. Toen Rob zijn schot afvuurde, wist Chris deze handig te ontwijken met zijn paraplu en hij zette het wederom op een lopen, in de richting van het pand. Rob draaide zich om en ging met een enorme snelheid achter Chris aan. Tijdens deze tocht wist hij bijna een hond te raken die werd uitgelaten. Het baasje wist de hond echter nog net op tijd naar zich toe te trekken.
Rob had zijn ogen alleen maar op zijn doel en daardoor was hem iets ontschoten: soms staan er van die betonnen paaltjes. En die gaan niet voor je aan de kant. Laat het logisch zijn dat Rob met een flinke vaart tegen een van die paaltjes op knalde. Chris, die zich op veilig terrein bevond, had kunnen doorlopen. Maar dit deed hij niet en hij liep terug om Rob te helpen, want deze had een aardige smak gemaakt. En toen hij dit deed, spotte Rob twee druppels op de schouder van Chris zijn shirt. Onder de veronderstelling dat dit een geldige moord was, belde hij naar de organisatie. Het verhaal werd van beide kanten aangehoord en toen moest er een beslissing worden gemaakt. Twee vonden het ongeldig en één vond het een geldige moord. Dus werd besloten dat deze desastreuze poging om Chris uit te schakelen ongeldig was. Chris was veilig en Rob kon een hele dag niet goed lopen.
Na drie weken van terreur en paranoïde mensen, was er dan eindelijk het eindspel. Aan de ene kant was het jammer dat er niet één grote winnaar was, maar aan de andere kant was het eindspel wel weer hilarisch genoeg om dat te overzien. De laatste drie overgebleven kandidaten (Chris, Iris de G. en Jeroen P.) moesten met een waterpistool bekertjes omver schieten die een klein beetje gevuld waren met water (niet met WATER, want dat is zonde). Er werd bijgehouden hoe lang ze erover deden en uiteindelijk bleek Jeroen P. het snelst te zijn. De euforie was groot en hij was zo zeker van zichzelf dat hij probeerde Chris nat te gooien met een emmer water, omdat Chris hem telkens in het gezicht spoot ipv de bekertjes te vullen. Jammer genoeg voor Jeroen was Chris in vorm en hij zette het op een lopen. Jeroen kon Chris niet bijhouden, dus de emmer met water heeft Chris nooit bereikt.
Al met al was het een leuk spel. De enthousiasme waarmee sommige mensen het spel speelden was erg leuk om te zien en het was ook hilarisch om de speculaties aan te horen van de mensen die in de BoBa aan de bar zaten. “Ik denk dat Supernova die persoon is!” “Nee, volgens mij is het die andere!” Vooral als de spelers net doen alsof ze niet meespelen en wel gewoon meedoen met het speculeren (Chris, bijvoorbeeld).
Ik kan verder alleen maar hopen dat iedereen er net zo van heeft genoten als ik. En het is verstandig om er nu een eind aan te breien, aangezien dit verhaal een beetje aan de lange kant is...
Wel nog even de verdeling van de awards:
Darwin Award: Stijn;
Ninja Award: Liberty;
Chuck Norris Award: Iris de G., Ciarán en Chris;
Winnaar Gotcha 2008: Jeroen P.
[Advertentie]
[Studentenlink]